Magnez w tabletkach: diglicynian magnezu 150 mg

Referencyjna wartość spożycia (RWS) na etykietach wynosi 375 mg; Deutsche Gesellschaft für Ernährung (Niemieckie Towarzystwo Żywieniowe) podaje, zależnie od wieku i płci, od 300 do 350 mg jako szacunkową wartość odpowiedniego spożycia. W obu przypadkach chodzi o łączną ilość z żywności i preparatów — tabletka ze 150 mg uzupełnia, nie zastępuje.

Nie udowodniono, by któraś pora dnia była lepsza. W praktyce liczy się to, żeby przyjmować go regularnie i — zgodnie z zalecanym sposobem użycia — po posiłku. Kto bierze magnez wieczorem, robi to z przyzwyczajenia, a nie dlatego, że wtedy działa inaczej.

Magnez i żelazo konkurują ze sobą przy wchłanianiu w jelicie. Zwyczajowo nie przyjmuje się ich jednocześnie, lecz w odstępie dwóch godzin — na przykład żelazo rano przed śniadaniem, magnez wieczorem po posiłku. To samo dotyczy cynku i wapnia.

Z preparatów tak: od około 250 mg dodatkowego magnezu dziennie może działać przeczyszczająco, dlatego EFSA podaje tę wartość jako górny poziom dla suplementów diety. Magnezu z żywności to nie dotyczy, bo nerki wydalają nadmiar.

Związek decyduje o tym, ile magnezu elementarnego mieści się w tabletce i jak dobrze się rozpuszcza. Diglicynian zawiera mniej magnezu na gram związku niż tlenek, uchodzi jednak za dobrze tolerowany. Przy porównywaniu decyduje pozycja „Magnez” w tabeli wartości odżywczych, a nie nazwa związku.

Oba są często wymieniane razem. Dopuszczonego oświadczenia dla tego połączenia nie ma; można je przyjmować tego samego dnia, a co kryje się za tym częstym zestawieniem, wyjaśnia poradnik.